Afryka

Tunis pod swoją obecną nazwą jest znany mniej więcej od V w. p.n.e.. Rzymianie po zwycięstwie nad Kartaginą podczas I wojny punickiej, toczącej się w latach 264-241 p.n.e., nie zainteresowali się żywiej Tunisem i dlatego wzmianki o nim pojawiają się ponownie dopiero w VII w. n.e., kiedy przeszedł w ręce arabskie. Miasto zostało uznane za dobrą twierdzę obronną, ze względu na swoją lokalizacje, i w efekcie uległo rozbudowie. Największy rozkwit dzisiejszej stolicy przypadł na okres od XIII do XVI w., gdy władzę sprawowali Hafsydowie. Kiedy Tunezja znalazła się pod wpływami francuskimi, Tunis nie stracił swojej dotychczasowej zabudowy, lecz zyskał nową część „ville nouvelle”, czyli nowe miasto. Stara dzielnica w arabskim mieście nosi nazwę medyny. Medyna w Tunisie ze względu na swoje niezwykłe walory została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Poprzez jej gęstą zabudowę wiodą wąskie uliczki. Podążając nimi odkrywamy niezwykłe, a dla niejednego obcokrajowca wręcz magiczne miejsca. Nie sposób nie natknąć się tu na jakiś meczet, czy też szkołę koraniczną zwaną medresą. Na turystów czekają sklepiki z pamiątkami oraz barwne targowiska. Miłośnicy upajających zapachów powinni wybrać się na Souq el-Attarine, ale największe targowisko to Grand Souq des Chechias. Medyna, właściwie do momentu przybycia Francuzów, pełniła rolę serca miasta. Jej centralny punkt stanowi Wielki Meczet, czyli Meczet Zitouna zwany Meczetem Oliwnym. Powstał w VIII w. n.e., ale w IX w. został przebudowany. Główna sala modlitw opiera się na 200 kolumnach, które podobno pochodzą z ruin rzymskiej Kartaginy. Turyści mogą podziwiać jedynie dziedziniec, ponieważ prawo wstępu mają tylko muzułmanie. Wspomniane już medresy otaczają Wielki Meczet. Najstarszą, wciąż działającą szkołą jest Medresa Drzewa Palmowego. Każdy turysta, który chce zobaczyć wiekowy przekrój odkryć zebranych z całej Tunezji, powinien odwiedzić tuniskie Muzeum Bardo. Z czasów starożytnej Afryki pochodzi kolekcja mozaik, która obrazuje ówczesne życie oraz wierzenia Rzymian. Nie brakuje tu również licznych marmurowych rzeźb. Sztukę muzułmańską opierającą się na wykwintnej ornamentyce reprezentują zbiory Muzeum Islamskiego. Opisy tych wspaniałych dzieł sztuki zostały sporządzone w języku arabskim i francuskim. Jednym z punktów zwiedzania powinno się stać mauzoleum – grobowiec Tourbet el-Bej. W jego wnętrzu spoczywają ciała księżniczek, bejów i innych ważnych osobistości. Czaszę mauzoleum stanowią zielone kopuły ozdobione płytkami o kształcie rybich łusek.