strefa słońca
Na wschód od Jeziora Wiktorii, centralną część równiny Serengeti zajmuje Park Narodowy Serengeti. Początkowo posiadał status rezerwatu, ale od 1951 r. działa jako park, który na dodatek znalazł się na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Obejmuje obszar 15000 km². Jest jednym z najsłynniejszych parków narodowych na świecie, do którego przybywają goście na safari. Nazwa Serengeti – „wielka sucha ziemia” wywodzi się z języka Masajów. Od strony północnej park otacza kenijski Park Narodowy Maasai Mara. Południowo-wschodnia część leży tuż przy chronionym terenie krateru Ngorongoro. Kierując się na zachód dotrzemy do Jeziora Wiktorii. Najbardziej równinny obszar znajduje się na południu i w centrum parku.
Tą rozległą płaszczyznę pokrywa sawanna, wśród której wyróżniają się drzewa akacjowe oraz gdzieniegdzie pojedyncze skaliste wzgórza. W północnej części parku znajdziemy bardziej pagórkowate tereny. Dzięki obrońcom przyrody udało się uratować wiele gatunków zwierząt. Kłusownictwo zostało zahamowane. Niestety gatunek nosorożca czarnego jest na wymarciu. Park przecina kilka rzek. Największym zbiornikiem wodnym, znajdującym się na południu Serengeti, jest jezioro Ndutu. Na równinie najpiękniejsze są wschody i zachody słońca. Można się wtedy napawać wymownością tego cudownego widoku. Najliczniejszymi zwierzętami w Parku Narodowym Serengeti są prawdopodobnie antylopy gnu. Chociaż padają ofiarą drapieżników to wciąż pojawiają się nowe osobniki. Podczas safari można natknąć się na ich ogromne stada. Wędrując przemierzają rzeki i wtedy ich spora liczba ginie. Rozszarpują je szczęki lwów i krokodyli. W pobliżu antylop chętnie pasą się również zebry. W ich towarzystwie czują się bezpieczniej, ponieważ są szybsze i w razie ataku drapieżnika zebry mają większe szanse na ucieczkę. Na całym terenie żyją w rozproszeniu gazele. Bardziej cierpliwi turyści mogą doczekać się scen ataku mięsożerców, ale chyba nie każdego ucieszy taki brutalny, choć zgodny z naturą atak. Pozostałe szczątki sprzątają zwykle hieny, które jednak same też polują. Na sawannach spotkamy elandy oraz długonogie żyrafy. Oczywiście nie może zabraknąć też olbrzymich słoni. Na wycieczkę po parku najlepiej udać się z przewodnikiem i zadbać o naprawdę dobry samochód. Po parku krążą mikrobusy, ale podróż nimi na pewno jest wolniejsza, a co za tym idzie bardziej męcząca. Jeśli zdecydujemy się na prywatne wypożyczenie pojazdu bez przewodnika to pamiętajmy o zabraniu mapy i kompasu. Park Narodowy Serengeti jest naprawdę dużym obszarem i można się zgubić w jego przestrzeni.