strefa słońca
W odległości 30 km od Pretorii leży miasteczko przyciągające ciekawskich największym diamentem na świecie. Jego odkrycia dokonał w 1905 r. menedżer tutejszej kopalni Premier Diamond Mining Company. Okazały diament ma wagę 3106.75 karatów. Temu szlachetnemu kruszcowi nadano nazwę Cullinan od właściciela kopalni, Sir Thomasa Cullinana. Z diamentem wiąże się historia jego transportu do Anglii. Okaz został zakupiony przez rząd ówczesnego Transwalu, który następnie chciał go zaprezentować królowi Edwardowi VII. Wiadomość o transporcie cennego przedmiotu szybko obiegła okolice. Wszyscy myśleli, że diament był przewożony na pokładzie parowca. W ramach bezpieczeństwa towarzyszyli mu detektywi z Londynu, ale w rzeczywistości był to fałszywy kamień. Prawdziwy skarb został przesłany pocztą w niewzbudzającym niczyich podejrzeń pudełku. Podstęp został zorganizowany, aby odwrócić uwagę potencjalnych złodziei. Wspaniały diament nie okazał się nieskazitelny. Znaleziono w jego środku czarną rysę. Został pocięty na jedenaście dużych i sporą ilość małych diamentów. Krążą plotki, że Joseph Asscher, który kroił diament, zaraz po tym zemdlał. Wcześniej jednak przewidział taką możliwość swojej reakcji i zapewnił sobie asystę w postaci lekarza i pielęgniarki. Największy z otrzymanych brylantów waży 530.2 karatów i otrzymał nazwę Cullinan I. Nazywany jest też Wspaniałą Gwiazdą Afryki. W RPA znajduje się również tak zwana Kolebka Ludzkości. Jest to miejsce składające się z kompleksu 13 jaskiń: Sterkfontein, Swartkrans, Kromdraai, Bolt's Farm, Wonder Cave, Minnaar's, Cooper's B, Plover's Lake, Drimolen, Gladysvale, Haasgat, Gondolin oraz Motsetse. Właśnie tutaj zostały odnalezione pierwsze szczątki „człowieka małpy”. Rejon obfituje w znaleziska paleontologiczne. Podczas prac archeologicznych odkryto mnóstwo kości, czaszek, zębów oraz niezliczoną ilość skamielin drobnych zwierząt. O ludzkiej działalności w pradawnych czasach świadczą kamienne narzędzia. Geneza tutejszych jaskiń sięga 2,5 miliarda lat. Początkowo w ich obecnym miejscu istniało płytkie, a przy tym ciepłe morze. Minerały znajdujące się w wodzie, takie jak: magnez, żelazo oraz wapń kumulowały się na dnie, co wpłynęło na późniejszą różnorodność kolorów skał. Powstawanie jaskiń rozpoczęło się wraz z procesem cofania się morza. Szkielety znalezione w Sterkfontein należące do dorosłej kobiety oraz młodego chłopaka stanowią ważny element w poznawaniu procesu ewolucji człowieka. Tych dwóch człekokształtnych osobników sklasyfikowano jako gatunek Australopithecus sediba.