strefa słońca
Park Narodowy Krugera nosi imię swojego twórcy, prezydenta RPA Paula Krugera. Z jego inicjatywy spora powierzchnia naturalnego środowiska znalazła się pod ochroną w 1898 r.. Przeciętna szerokość parku wynosi 65 km, a długość 350 km. Najpierw pod ochroną znalazł się rezerwat Sabie zlokalizowany pomiędzy dwoma rzekami: Sabie i Krokodile. Paul Kruger wpadł na pomysł stworzenia rezerwatu ze względu na działalność myśliwych, którzy przybywali do Afryki w celu zdobycia skór, rogów oraz cennej kości słoniowej. Rezerwat Sabie połączono w 1926 r. z rezerwatem Shingwedzi. Również kilka pobliskich farm weszło w skład, powstałego w ten sposób, Parku Narodowego Krugera. W ostatnich latach przyłączono do parku również parki z terenów Zimbabwe i Mozambiku: Park Narodowy Gonarezhou oraz Park Narodowy Limpopo. Dzięki temu cały obszar chroniony ma powierzchnię ponad 2 milionów hektarów. Teren parku jest równinny, pokryty niewielkimi pagórkami. Tylko przy granicy z Mozambikiem rozciągają się góry. Na jego obszar można wejść jedną z dziesięciu bram, którym nadano indywidualne nazwy: Malelane Gate, Crocodile Bridge Gate, Numbi, Phabeni, Paul Kruger Gate, Orpen Gate, Punda Maria Gate, Pafuri Gate, Phalaborwa oraz Giriyondo. Obszar parku znajduje się pod wpływem klimatu gorącego, ale z większą ilością opadów. W styczniu, czyli w okresie letnim średnie temperatury osiągają 30°C. W lipcu natomiast są niższe, ale nie spadają bardzo gwałtownie. Zazwyczaj wynoszą około 23°C. Pierwotna część parku – rezerwat Sabie znajduje się od południowej strony. Rejon obfituje w obozowiska, co przyciąga licznych turystów. Tutaj najczęściej spotykanymi zwierzętami są: lampart, likaon oraz nosorożec biały. Przez teren przepływa rzeka Krokodile. Rozległe, trawiaste równiny wypełniają centralną część parku. Gdzieniegdzie roślinność jest bujniejsza, a nad przestrzenią dominują akacje. Łatwo spotkać tu roślinożerców: ogromne słonie, strzeliste żyrafy oraz charakterystyczne pawiany. Bogata sieć wodna sprawia, że stałymi lokatorami są krokodyle i hipopotamy. Do północnej części powinni udać się miłośnicy ptaków oraz różnych gatunków małp. Wśród zwierząt, które możemy spotkać na tym fantastycznym obszarze, w pierwszej kolejności wymienia się tzw. „Wielką Piątkę Afryki”. Należy do niej: lew, lampart, słoń, czarny nosorożec oraz bawół afrykański. W bujnych lasach występują różne gatunki drzew. Jednym z piękniejszych jest drzewo koralowe z ozdobnymi czerwono-pomarańczowymi kwiatami.