Afryka

Górzyste tereny Maroka dominują w krajobrazie państwa. Środek kraju przecinają masywy Atlasu Wysokiego. Na północy równolegle biegnie łańcuch Atlasu Średniego, a w kierunku południowym Antyatlas. Góry dzielą kraj na dwie krainy, same stanowiąc właściwie trzeci, odrębny region. Pod względem przyrodniczym wyróżniamy trzy strefy: obszary górskie, nadmorskie oraz pustynne. W tak różnorodnym środowisku miało szansę wykształcić się kilkadziesiąt ekosystemów. Łańcuch górski Rif jest najniższym pasmem kraju. Jego obszar charakteryzuje się wysoką wilgotnością. Pokrywają go lasy sosnowe, ale występują tu również cedry, dęby skalne oraz dzikie oliwki. Wzniesienia Atlasu Średniego są urozmaicone utworami krasowymi. Rosnącą na nich mieszankę lasów stanowią: sosny, cedry, dęby korkowe oraz jałowce. Naokoło rozpościerają się wspaniałe hale. Atlas Wysoki powstał z masywu starokrystalicznego. Dlatego jego ukształtowanie powierzchni jest niezwykle zróżnicowane, a cały krajobraz wywiera ogromne wrażenie. Wysokie szczyty stanowią przeciwwagę dla głębokich i wąskich dolin rzecznych. Skały wapienne budują góry wschodniego Atlasu Wysokiego. Północną partię masywu porastają lasy mieszane: cedrowe, dębowe i sosnowe, a południową stronę pokrywają jałowce oraz kępy roślinności kolczastej. Skalne ostańce w fantazyjnych formach wykształciły się w efekcie procesów erozji w masywie Antyatlasu. Na zboczach rosną lasy cedrowe oraz arganiowe. Arganie znajdziemy również w dolinie Sus. Są to tzw. drzewa żelazne, które pochodzą z odległego trzeciorzędu. Obecnie znajdziemy je tylko w górach Maroka. Nazwa tych specyficznych drzew wywodzi się od ich właściwości morfologicznych. Pień jest pozbawiony słojów i ma bardzo twardą strukturę. Pnie się na wysokość od 4 do 10 m. Jego wrzecionowate owoce są znakomitym pokarmem dla kóz. Natomiast z nasion otrzymuje się olej jadalny. Drewno nadaje się na surowiec do wyrobu mebli. Antyatlas znajduje się już w strefie klimatu półpustynnego. Regiony nadmorskie są pełne lasów eukaliptusowych oraz oliwnych. Obszary pustynne na południu kraju wypełniają piaszczyste wydmy zwane ergami oraz równiny porośnięte trawą. Pomiędzy nimi ciągnie się hammada – rozległy płaskowyż zbudowany ze żwiru. Fauna Maroka jest niemniej bogata. U wybrzeża można czasem ujrzeć delfiny lub morświny oraz liczne gatunki ptaków morskich. Wśród egzotycznych zwierząt wyróżnia się jaszczurka o błękitnych lub zielonych oczach. Wysokie partie gór zamieszkują gazele. W Antyatlasie żyją wiewiórki berberyjskie, których pokarmem są orzechy arganiowe. Tutaj kryją się też ostatnie egzemplarze lampartów.