Afryka

W zachodnim Maroku u wybrzeża Oceanu Atlantyckiego leży portowe miasto As-Sawira. Znad oceanu wieje cudowna bryza. Podmuchy wiatru wykorzystują miłośnicy windsurfingu. Ta część nadmorskich terenów został odkryta już w VII w. p.n.e.. Jednak pierwszą osadą istniejącą w tym miejscu był Mogador założony przez Portugalczyków w XV w.. W XVI w. miasto chcieli przejąć Hiszpanie, Francuzi, Holendrzy oraz Anglicy. Ostatecznie znalazło się w rękach sułtana Mohammeda III. Na jego polecenie architekt Théodore Cornut zaprojektował miasto mające stać się ośrodkiem handlu międzynarodowego. Stąd też wzięła się nazwa As-Sawira, która oznacza „pięknie zaprojektowane”. Port się rozwijał, a działania sułtana sprawiły, że osiedliło się tu wielu Żydów. Ich wpływy rozszerzały się, w mieście utworzyła się żydowska dzielnica mellah. W 1912 r. As-Sawira znalazła się pod protektoratem francuskim, a jej nazwę zmieniono na dawny Mogador. Znaczenie miasta gwałtownie zmalało. Po odzyskaniu niepodległości przez Maroko w 1956 r., As-Sawira odzyskała swoją nazwę. Obecnie funkcjonuje jako ważniejsze centrum handlowe kraju. W miasteczku dominują barwy biało-błękitne, w takich kolorach prezentują się miejscowe domy. Do białych budynków prowadzą niebieskie drzwi. Wśród wspaniałych budowli As-Sawiry prowadzą wąskie uliczki tuż obok przytulnych kawiarenek i rzemieślniczych warsztatów. Wokół miasta rozpościera się mur. Jego wnętrze możemy podzielić właściwie na trzy znaczące części. Są to: mellah – dzielnica żydowska, medyna oraz kazba. Rybacki port znajdujący się w południowej części As-Sawiry stanowi typowy nadmorski widok. Ponad łodziami krążą mewy czyhające na jakiś smaczny kąsek. Na klifowym wybrzeżu stoi solidny bastion Skala de la Ville. Warto do niego wejść dla samych widoków morskiej przestrzeni oraz medyny. Bastion posiada imponującą kolekcję mosiężnych dział z różnych stron świata powstałych w XVIII i XIX w.. Tuż koło miasta leżą wyspy Ile de Mogador nazywane niegdyś Wyspami Purpurowymi. Założono na nich rezerwat sokołów Eleonory. W dawnej siedzibie zarządcy sułtana Sidi Mohammeda ben Abdallaha założono niewielkie muzeum. Zgromadzono w nim ciekawą biżuterię oraz ubiory, a także kolekcję instrumentów muzycznych, broni i gobelinów. Wystawa fotograficzna ukazuje jak miasto prezentowało się na przełomie XIX i XX w..