Afryka

W północnej części Maroka, niedaleko miejscowości Meknes, leży Volubilis. To stanowisko archeologiczne obejmujące ruiny rzymskiego miasta znajduje się na liście światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Ślady osadnictwa rzymskiego w Volubilis pochodzą z przełomu II i III w n.e., ale pierwsze osady istniały tu już w III w. p.n.e.. Do cenniejszych odkryć należy: kapitol, forum oraz mury obronne. Nie da się przejść obojętnie obok łuku triumfalnego, bazyliki oraz łaźni. Większość przedmiotów została ulokowana w muzeum archeologicznym w Rabacie. Turyści mogą spacerować wśród starożytnych ruin właściwie cały dzień, ponieważ teren jest otwarty od świtu do zmierzchu. Najlepszymi porami na zwiedzanie są jednak wczesny ranek oraz późne popołudnie. W środku dnia spacerowicze odczują nieznośny upał, który da się we znaki i nie pozwoli na pełne skupienie na wspaniałym kompleksie. Poza tym rano i pod wieczór będą mniejsze tłumy. Aura zachodzącego słońca nadaje miejscu niezapomniany klimat. Bazylika, kapitol oraz forum zajmują powierzchnię 1300 m2. W 218 r. n.e. został wzniesiony kapitol, który jest kopią świątyni Jowisza w Rzymie. Przed łukiem triumfalnym wzrok turystów skupiają niepowtarzalne mozaiki. Łuk został wybudowany w 217 r. ku czci cesarza Karakalli oraz Julii Domny, która była jego matką. Obiekt był dwukrotnie rekonstruowany w XX w.. W pobliżu zachowały się ruiny akweduktu oraz fontanny. Dzisiaj możemy sobie tylko wyobrażać jak ogromną i wspaniałą rezydencją był dom Orfeusza. Z jego dawnej świetności pozostały piękne mozaiki prezentujące mit o Orfeuszu oraz rydwan Amfitryty. Kolejny dom nazywany domem Efeba zdobią mozaiki z portretem Bachusa w rydwanie, który ciągną pantery. Zwiedzający powinni zwrócić również uwagę na dom z Kolumnami, dom Rycerzy oraz dom Wenus. Do tego ostatniego przyciągają zwiedzających dwie najpiękniejsze mozaiki: „Diana w kąpieli” i „Uprowadzenie Hylasa przez nimfy”. Nieco bardziej na północny zachód kryje się kolejne stanowisko archeologiczne Lixus. Jego nazwa w języku fenickim oznacza Miasto Słońca. Lixus było miejscowością zamieszkiwaną tylko do V w. n.e.. Potem opustoszało. Z ruin udało się zrekonstruować amfiteatr oraz łaźnie. Wśród elementów sztuki zachowała się mozaika Okeanosa. Archeolodzy w Wielkiej Świątyni znaleźli inne liczne mozaiki z wizerunkami Wenus, Marsa, Heliosa, Rei oraz kilku innych postaci mitologii rzymskiej. Budynki miejskie koncentrowały się wokół dzisiejszych ruin cytadeli mieszczącej się na wzgórzu.