Afryka

Według legendy pierwotna nazwa Tangeru brzmiała Tingi. Marokańskie wierzenia mówią, że w pobliżu miasta znajdował się mitologiczny ogród Hesperyd. W nim rosły złote jabłka Hery, które otrzymała jako ślubny prezent od Gai. Ogród był miejscem, w którym waleczny Herkules zakończył żywot giganta Anteusza, a następnie z wdową po nim o imieniu Tinge doczekał się potomka Sophaxa. Jeśli wierzyć opowieściom to nazwa Tanger wywodzi się od imienia wdowy po Anteuszu. Medyna nie zaskakuje jakąś szczególną wyjątkowością, ale jest dobrym miejscem na spokojny spacer. Po drodze miniemy kościół Niepokalanego Poczęcia wybudowany w 1880 r. oraz rezydencję, w której mieszkał niegdyś przedstawiciel sułtana. Na placu Petit Socco warto chwilę odpocząć przy chłodzącym napoju i poobserwować otoczenie. Ruszając dalej dotrzemy do niezbyt okazałego Wielkiego Meczetu. Bardziej intrygująca jest jego historia – podobno w przeszłości na jego miejscu stała rzymska świątynia zamieniona przez Portugalczyków na kościół. Ponad miastem, w jego najwyższym punkcie góruje kazba. Zamek pochodzi z XVII w., został wzniesiony za czasów Mulaj Ismailia, a następnie znacznie poszerzony przez kolejnych sułtanów. Ostatnim mieszkającym tu sułtanem był Mulaj Hafid, który zajmował pałac do 1912 r.. W jego apartamentach wciąż można podziwiać mozaiki, stiuki oraz cudowne rzeźbienia drzwi oraz sufitów. Obiekt zaadaptowano na Muzeum Sztuki Marokańskiej. Wspaniałe zbiory składają się z wyrobów marokańskiego rzemiosła wykonywanych ze skóry i metalu. Oprócz nich zwiedzający mogą oglądać wyroby włókiennicze, instrumenty muzyczne oraz wyroby garncarskie pochodzące z Fezu i Meknesu. Powstało również stanowisko prezentujące elementy odnalezione w starożytnym Voulibilis. Wśród nich na wyróżnienie zasługuje rzymska mozaika „ Podróż Wenus”. Spacerując po Tangerze trzeba zajrzeć do klimatycznych Ogrodów Sułtana. Nic nie zastąpi odpoczynku w cieniu pomarańczowych i cytrynowych drzewek przy kojącym dźwięku wody płynącej z fontanny. Z medyny można przejść do równie atrakcyjnej części ville nouvelle. Z okresu hiszpańskiego przetrwał teatr - Gran Teatro de Cervantes. Turyści oraz mieszkańcy Tangeru chwalą sobie wieczorne spacery, szczególnie przy zachodzie słońca, po tzw. tarasie próżniaków - Terrasse des Paresseux. Stąd ogarniamy wzrokiem port, Gibraltar oraz Hiszpanię. Po panowaniu Anglików pozostał w Tangerze nikły ślad. Ówczesny angielski kościółek został zastąpiony w 1905 r. przez świątynię pod wezwaniem św. Andrzeja.