Afryka

Zainteresowanie Egiptem wśród innych krajów wzbudziło powstanie w 1835 r. Muzeum Egipskiego. Eksponaty początkowo były ulokowane w ogrodzie Azbakian, a następnie znalazły się w budynku cytadeli Saladyna. Konkretne muzeum sztuki egipskiej zostało założone w 1857 r. w Bulak przez Augusta Mariette – francuskiego archeologa, historyka i egiptologa. Było to pierwsze tak znakomite muzeum na Bliskim Wschodzie. Dzięki niemu wzrosła chęć innych narodów do zapoznania się z niezwykłą cywilizacją egipską. August Mariette został dyrektorem pierwszego Zarządu Starożytności. Dzięki jego staraniom na terenie całego kraju były prowadzone prace archeologiczne. Zbiory muzeum stopniowo się rozrastały. W 1880 r. przeniesiono je do przybudówki pałacu Ismaila Paszy w Gizie. Tymczasem w Kairze powstawał specjalny budynek, w którym dzisiaj możemy podziwiać dzieła sztuki świadczące o wspaniałości pradawnej kultury. Muzeum Egipskie w Kairze zaprojektował w 1900 r. francuski architekt Marcel Dourgnon. Oficjalne otwarcie nastąpiło 15 listopada 1902 r.. Zanim to nastąpiło mauzoleum francuskiego egiptologa Mariette’a zostało przeniesione do muzealnego ogrodu. W ten sposób spełniono jego życzenie przebywania wśród swoich zbiorów nawet po śmierci. Wykonano solidną pracę posegregowania i rozmieszczenia eksponatów w sposób chronologiczny oraz podzielenia ich na odpowiednie epoki. Zgromadzone zbiory mieszczą się na dwóch piętrach, jednak liczba eksponatów wciąż się powiększa. Wymusza to zmiany w poszczególnych ekspozycjach. Kto wie, może wkrótce w obszernej przestrzeni muzeum zabraknie miejsca na nowe odkrycia archeologów. W 1922 r. dokonano jednego z najsłynniejszych odkryć, znaleziono grobowiec faraona Tutanchamona. Zawartość grobowca możemy podziwiać na wystawie. Największe zainteresowanie wzbudza jego złota maska. Na zwiedzających czekają królewskie mumie, a także posągi faraonów, ich współmałżonek, egipskich bogiń i bogów. Niezwykłą część kultury prezentują portrety fajumskie, potocznie nazywane portretami mumiowymi. Pochodzą z czasów rzymskich, a nazwę zawdzięczają oazie Fajum, w której po raz pierwszy odkryto ten rodzaj malowideł. Portrety były malowane na deskach albo płótnie z gipsową warstwą. Przedstawiają niezwykle realistyczne popiersia zmarłych, które były przytwierdzane do mumii. W muzeum znalazło się miejsce upamiętniające egiptologów, którzy włożyli ogromny wysiłek w propagowanie i odnajdywanie śladów tej wspaniałej starożytnej kultury. Wśród popiersi w 2007 r. znalazła się postać profesora Kazimierza Michałowskiego.