Afryka

Nad Półwyspem Synaj zdecydowanie króluje Góra Świętej Katarzyny. U podnóża tego najwyższego szczytu półwyspu, wznoszącego się na wysokość 2629 m n.p.m., znajduje się Klasztor Świętej Katarzyny. Od 2002 r. obiekt figuruje na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Klasztor nosi imię chrześcijańskiej męczennicy Katarzyny z Aleksandrii, którą uznano za świętą. Zmarła w wieku zaledwie 18 lat. Była niezwykłą kobietą, córką króla Kustosa. Wykształcona i piękna wzbudzała niechęć wśród wielu ludzi, ponieważ zażarcie walczyła z prześladowaniem chrześcijan. Na drogę chrześcijaństwa nawróciła nawet mędrców, którzy debatowali nad jej poczynaniami. Niezadowolony cesarz skazał ją na karę śmierci. Klasztor został wzniesiony na wysokości 1570 m n.p.m. i jest zdecydowanie najstarszym klasztorem chrześcijańskim w Egipcie. Na budowę klasztoru wybrano miejsce o symbolicznym religijnym znaczeniu. W tym miejscu Bóg objawił się Mojżeszowi w postaci płonącego krzaku. Początkowo stała tu niewielka kaplica wybudowana z polecenia cesarzowej Heleny. Kolejne części obiektu powstały za czasów cesarza Justyniana I około VI w. n.e.. Na jego rozkaz wzniesiono wysokie, sięgające nawet 15 m mury. Około X w. odkryto relikwie św. Katarzyny. Odtąd klasztor stał się miejscem kultu i licznych pielgrzymek. W obrębie kompleksu istnieje również meczet. Początkowo służył on Beduinom pracującym przy klasztorze, co sprawiło, że władze islamskie łatwiej zaakceptowały chrześcijański przybytek. Dzięki meczetowi monastyr św. Katarzyny omijały ataki muzułmanów. Zbiory klasztoru obejmują ilustrowane manuskrypty w różnych językach, a także ikony pochodzące z okresu wczesnego chrześcijaństwa. Z IV w. pochodzi tzw. Kodeks Synajski obejmujący przede wszystkim Nowy Testament. Jest najstarszą znalezioną kopią tekstu Biblii. Turyści mają dostęp tylko do niektórych pomieszczeń klasztoru. Obowiązuje zasada odpowiedniego ubrania zakrywającego ramiona i kolana. W klasztornym kompleksie znajduje się dziedziniec ze Studnią Mojżesza, Kościół Przemienienia i Kaplica Krzewu Gorejącego. Kaplicę można oglądać tylko po otrzymaniu specjalnego zezwolenia i obowiązkowo trzeba zdjąć buty. Dla zakonników jest to święte miejsce objawienia Boga. Po zewnętrznej stronie klasztornych murów, w kaplicy św. Tryfona zwanej Domem Czaszek, leżą kości zmarłych na przestrzeni wieków zakonników. Turyści mogą się zatrzymać w tzw. Domu Gościnnym. Podobno o świcie dzwon bije 33 razy, co jest równe latom życia Jezusa Chrystusa.