strefa słońca
Kiedy myślimy o Egipcie, w pierwszej kolejności staje nam przed oczami bezkresny ocean piasku, którego krajobraz składa się z wydm i piramid. W niektórych rejonach tego orientalnego kraju rzeczywiście nie ma szans na przetrwanie żaden ekosystem i próżno tu szukać jakiejkolwiek roślinności, a i zwierzęta są rzadko spotykanymi mieszkańcami. Jednak to nasze ogólne wyobrażenie jest nieco mylne, ponieważ są miejsca, gdzie wykształciły się szczególne ekosystemy. W delcie Nilu można spotkać jeszcze niekiedy lotos, który jest niemal symbolem Egiptu. Poza rejonami pustynnymi, tam gdzie dostęp do wody jest większy okolice porastają liczne gatunki traw. Częstym widokiem jest też palma daktylowa. Barwnymi kwiatami pokrywają się za to akacje, tamaryszki, poincjany oraz jacarandy. Te dwa ostatnie gatunki zostały sprowadzone i pięknie kwitną na czerwono i pomarańczowo. Przy brzegach rzeki, a także w kanałach zadomowiły się wodne hiacynty nazywane różami Nilu. Niestety nie zobaczymy już, znanej ze starożytnych dzieł sztuki, trzciny papirusowej. Najważniejszą częścią Egiptu, pod względem przyrodniczym, jest Parku Narodowy Ras Mohammed na Synaju. Swoją ochroną obejmuje on wspaniały las namorzynowy. Wśród licznych gatunków węży z Egiptem najbardziej kojarzy nam się kobra. Występuje tu również żmija rogata, której niby rogi chronią oczy przed zasypywaniem piaskiem. Na dzikich przestrzeniach nie brakuje też skorpionów. W Egipcie zatrzymuje się wiele ptaków podążających z Europy do Afryki. Spotkamy tu białe pelikany, flamingi i warzęchy białe. Pustynne okolice zamieszkuje sowa orla. W niektórych regionach można spotkać tropikalne ptactwo takie jak złoty wróbel sudański czy kozodój nubijski. Charakterystycznym ptakiem jest hoopoe, którego pióra mają barwę cynamonu, a głowa przypomina swoim kształtem młotek z grzebieniem. Hoopoe rozkłada go, gdy jest zdenerwowany. Na wszelkich obrazkach związanych z Egiptem, wśród pustynnych oaz, widnieją wielbłądy. Faktycznie jest to zwierzę, które najczęściej będziemy tu widzieć. Do coraz rzadziej spotykanych gatunków należą: lis fenek, kot pustynny oraz koziorożec nubijski. Część ssaków została niemal doszczętnie wytępiona przez kłusowników. Ich ofiarą padły: karakale, hieny, antylopy, gepardy, a nawet mrówkojady. Nieczęsto widywanymi gatunkami są też: gazela biała i dorkas. Bogate w specyficzną, unikalną faunę i florę są liczne wysepki na Morzu Czerwonym takie jak: Szeduan, Al-Zaabargad, czy też Abu Monar.