Afryka

Pod względem wielkości Aleksandria jest drugim miastem w Egipcie, zaraz po Kairze. Jednocześnie jest największym portem i ośrodkiem kulturalnym kraju. Według historyków miasto założył Aleksander Macedoński w 332 r. p.n.e.. Pomysłodawcą planu zabudowy był Dejnokrates, który zasłynął z przebudowy Efezu. Część źródeł podaje jednak, że Aleksandria istniała na długo przed 332 r. p.n.e., a Aleksander Macedoński nadał miastu tylko swoje imię i przyczynił się do jego rozwoju. Bez względu na to, która wersja jest prawdziwa, nie ulega wątpliwości, że dzięki działaniom króla wpływy Aleksandrii jako ośrodka handlowego i kulturowego rozprzestrzeniły się na obszar całego basenu Morza Śródziemnego. Miasto przez wieki umacniało swoją pozycję. W czasie panowania Ptolemeuszów było nawet stolicą Egiptu i silnym ośrodkiem chrześcijaństwa. Znaczenie Aleksandrii na jakiś czas zmalało, gdy rząd za swoje centrum wybrał Kair. Czasy nowożytne przyniosły jej ponowne odrodzenie. Aleksandria słynie z powstałej w czasach starożytnych Biblioteki Aleksandryjskiej. Została założona prawdopodobnie w III w. p.n.e.. przez Ptolemeusza I Sotera, a powiększanie zbiorów kontynuował jego syn Ptolemeusz II Filadelfos. Biblioteka początkowo działała przy tzw. Museionie, który służył uczonym za instytut badawczo-naukowy. Ptolemeusz II rozpoczął działania, których celem było znalezienie jak największej ilości cennych pism z regionu śródziemnomorskiego. W efekcie powstała główna biblioteka zwana Brujechonem oraz mniejsza, działająca przy Świątyni Serapisa zwana Serapejonem. Nieznane są dokładnie losy zebranych ksiąg, część na pewno spłonęła podczas ataku Cezara na Egipt. W drugiej połowie XX w. postanowiono odbudować Bibliotekę Aleksandryjską. W 1988 r. w drodze konkursu wyłoniono firmę, która podjęła się zaprojektowania nowego gmachu. Budowa oraz zgromadzenie zasobów biblioteki pochłonęło ogromne pieniądze. Nowy obiekt otwarto w 2002 r.. Poza biblioteką kompleks składa się z kilku muzeów i galerii sztuki oraz centrum konferencyjnego. Tuż obok mieści się też planetarium. Na miejscu naukowcy mają stworzone dogodne warunki do opracowywania i konserwowania manuskryptów. Cały kompleks Biblioteki Aleksandryjskiej zajmuje 70.000 m². Fasadę głównego budynku zbudowaną z granitu zdobią litery 120 starożytnych i nowożytnych alfabetów. W Aleksandrii znajdują się też meczety warte obejrzenia np. meczet Sidi Abu al-Abbasa Ahmada al-Mursiego. W 1964 r. został odkryty rzymski teatr. W centrum miasta zachowały się też fragmenty starożytnych murów obronnych, zbiorników wodnych i szlaków.